Glimlach

Ik draag mijn hart tegenwoordig aan de buitenkant: mijn winterse muts heeft een felrood hartje aan de voorkant. Als ik die op heb, krijg ik de ene glimlach na de andere. Het zien van het hartje doet iets met anderen. Er komt een sprankje blijdschap tot leven. De glimlach tussen ons doet de rest.

Ik geloof in de kracht van die glimlach. Die gaat voorbij aan alle kaders waarin we leven. Die staat los van onze overtuigingen, afkomst of huidskleur. De glimlach is even een moment van verbinding tussen twee mensen, of ze elkaar nou kennen of niet. Het is de kortste weg naar elkaars hart. En het mooie van de glimlach is dat je er verder niks mee hoeft, het is puur een moment van verwelkoming van de ander.

Is er dan wel reden om te (glim)lachen, hoor ik sommigen zeggen, in deze chaotische wereld vol onrecht en strijd? Ja. Juist wel. Het is precies dat hele eenvoudige stapje dat je zelf in elke situatie kunt zetten, om de afstand naar een ander mens te verkleinen. Het is het perfecte tegenwicht tegen het steeds weer toegepaste 'verdeel- en heersprincipe', en de bijbehorende pogingen om ons te verleiden daarin mee te gaan.

Als je goed kijkt, zie je dat er ook genoeg mensen zijn die ongeacht hun verschillen, de hand naar elkaar uitsteken. Dat zijn degenen die zien dat de persoon tegenover hen 'een andere jij' is, met eigen worstelingen, angsten en blijdschappen in het leven. Zij zien dat omdat ze vanuit hun hart leven, en van daaruit naar de wereld kijken. Zij laten hun licht niet dimmen, blijven open staan voor elkaar, en zijn een inspiratie om dat ook te doen.

Idealistisch? Nee integendeel. Het is echt en het is voelbaar. Je glimlach is het begin van de verbinding. En elke glimlach die je terugkrijgt is een hart dat open gaat. Een lichtje dat even gevoeld wordt. En wat eenmaal echt is gevoeld, gaat niet meer weg. Er is iets veranderd. En daar begint het.

Onze verbinding met elkaar begint in het hart van ieder van ons. Onze saamhorigheid is veel belangrijker dan welk overlevingspakket dan ook. 'Alleen ga je sneller, samen kom je verder', zeggen ze in Afrika. En dat is heel erg waar. Ik zou zeggen: zoek juist de verbinding, vind de taal van het hart die je allebei verstaat, en glimlach, glimlach, glimlach!